Spanning en ruzie
Acht mensen dicht op elkaar in een benauwd achterhuis... De spanning is ondragelijk: elke dag zijn de onderduikers bang voor ontdekking.
Anne schrijft:
'Ik duizel van de scheldwoorden die in de laatste maand door dit eerbare huis gevlogen zijn. (...) Eerlijk gezegd vergeet ik af en toe met wie we ruzie hebben en met welke persoon de verzoening al heeft plaatsgehad. Het enige wat afleidt, is leren, en dat doe ik veel.'
In het begin is het gezellig in het achterhuis, maar al snel ontstaan de eerste ruzies. De onderduikers moeten 24 uur per dag binnen blijven. Als er beneden in het magazijn gewerkt wordt, moeten zij doodstil zijn. Overdag mag de wc zo min mogelijk worden doorgetrokken, omdat de afvoerbuizen door het magazijn lopen. Door de benauwdheid van de schuilplaats en de angst voor ontdekking is de spanning groot en zijn er vaak onderlinge ruzies. Anne Frank schrijft daar in haar dagboek uitgebreid over.
We hadden gedacht dat het door het samenleven met het gezin van mijn compagnon minder eentonig zou worden, maar we hadden niet bedacht hoeveel moeilijkheden er door de verscheidenheid aan karakters en meningen zouden ontstaan.
Otto Frank
Anne heeft het moeilijk
Otto merkt op over Anne: 'Vanaf het begin was duidelijk dat het leven in afzondering voor de levendige Anne veel moeilijker zou worden dan voor ons. We wisten dat zij haar vele vrienden van school heel erg zou missen. De veel rijpere Margot zou zich veel eerder met de situatie verzoenen.' Anne Frank schrijft zo vaak mogelijk in haar dagboek om haar hart te luchten: 'Het fijnste van alles vind ik nog dat ik dat wat ik denk en voel tenminste nog op kan schrijven, anders zou ik compleet stikken.'
Schrijftafeltje
Aan dit tafeltje in haar kamer schrijft Anne vaak in haar dagboek.